نشستم

شعری بنویسم برای صلح

انگشت هایم بی اختیار

                                      تیرکشیدند

========================


نامت رانوشتم و

دفترم رابستم

انگارپروانه ای گذاشته باشم لای کتاب

طاقت نیاوردم

بازش کردم

نام تو بی پروا برلبم نشست


=============================


دور سفره افسوس می خوریم

کپک زده نان